2007/Mar/01

ขาคู่นี้ของฉัน.. ใกล้ก้าวออกจากรั้วมัธยมไปทุกที

หลังจากที่พามันไปก้าวยังต่างแดนเสียหนึ่งปี

เพื่อน ๆ ต่างพากันทยอยออกจากรั้วแห่งความผูกพันธ์นี้

ไปสู่รั้วใหม่.. รั้วแห่งสถาบันอุดมศึกษา

ในขณะที่ฉัน.. ได้แต่ยืนมองตามหลังพวกเขาไป

...

เมื่อไรนะ.. ที่ฉันจะได้มีสิทธิ์ก้าวออกไปบ้าง

เมื่อไรนะ.. ที่ฉันจะได้ออกไปสู่โลกกว้าง

เมื่อไรนะ.. ที่ฉันจะได้โบยบินไปตามหัวใจปรารถนา

ไปสู่รั้วสีชมพู..

...

รอฉันนะ.. เหล่าจามจุรีที่รัก

สักวัน.. ฉันคงจะถึงซึ่งดินแดนเทวาลัย

คนคนนี้.. รอคอยจะได้พบเธอมานานแสนนาน

ฉันจะไม่ทำให้ใครผิดหวัง.. ไม่แม้แต่ตัวฉันเอง

ฉะนั้น.. ความปรารถนาที่จะได้พบเธอ.. จักต้องเป็นจริง!

...

...

เริ่มนับเวลาถอยหลัง ๑๒ เดือนสู่ ONET - ANET


edit @ 2007/03/24 14:08:14

2006/Oct/21

วันนั้น.. วันที่ดอกรักเริ่มบานในใจคุณ

คุณบอกฉัน.. ว่าคุณรักฉัน

และฉันก็บอกคุณ.. ว่ามันอาจเร็วไปสำหรับคำนั้น

คุณบอกฉัน.. ว่าคุณจะไม่มีวันทอดทิ้งฉันไปก่อน

และฉันก็บอกคุณ.. ว่าเวลาจะเป็นสิ่งพิสูจน์

คุณบอกฉัน.. ว่าคุณจะรอฉันเสมอ

และฉันก็บอกคุณ.. ว่าในโลกนี้ไม่ได้มีดอกไม้เพียงดอกเดียว

.

วันนั้น.. วันที่ดอกรักเริ่มบานในใจเรา

คุณบอกฉัน.. ว่าคุณยังคงรักฉัน

แต่ฉันไม่ได้บอกคุณ.. ว่าฉันนั้นมีให้คุณยิ่งกว่าคำว่ารัก

คุณบอกฉัน.. ว่าเวลาและระยะทางไม่อาจเปลี่ยนใจคุณ

แต่ฉันไม่ได้บอกคุณ.. ว่าเวลาและระยะทางอาจเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่างได้

คุณบอกฉัน.. ว่าคุณเชื่อมั่นในความรัก

แต่ฉันไม่ได้บอกคุณ.. ว่าฉันเชื่อมั่นในคุณมากกว่าความรัก

.

วันนั้น.. วันที่ดอกรักเริ่มโรยรา

คุณบอกฉํน.. ว่าถึงเวลาที่คุณต้องไป

แต่ฉันไม่ได้บอกคุณ.. ว่าฉันเจ็บปวดที่คุณจากไป

คุณบอกฉัน.. ว่าเธอต้องการคุณมากกว่าฉัน

แต่ฉันไม่ได้บอกคุณ.. ว่าคุณมีค่าสำหรับฉันมากกว่าใคร

คุณบอกฉัน.. ว่าคุณเสียใจที่ได้ทำร้ายฉัน

แต่ฉันไม่ได้บอกคุณ.. ว่าฉันไม่เคยเสียใจที่ได้รักคุณ

.

วันนี้.. วันที่ฟ้าร้องไห้

คุณบอกฉัน.. ว่าคุณไม่สามารถลืมฉันได้เลย

แต่ฉันไม่ได้บอกคุณ.. ว่าฉันเองก็ไม่เคยลืมเรื่องราวระหว่างเรา

คุณบอกฉัน.. ว่าคุณอยากเริ่มต้นใหม่กับฉัน

แต่ฉันไม่ได้บอกคุณ.. ว่าความรักของเธอที่มีให้คุณก็ไม่น้อยไปกว่าความรักของฉัน

คุณบอกฉัน.. ว่าฉันเป็นคนที่มีค่าที่สุดในชีวิตคุณ

แต่ฉันไม่ได้บอกคุณ.. ว่าคุณเป็นคนที่มีค่าที่สุดในชีวิตเธอ

.

ที่รัก.. อย่าทำผิดไปมากกว่านี้เลย.. โปรดอย่าบอกว่ารักฉัน

ในเมื่อเรื่องของเรามันจบลงแล้ว ก็จงอย่ารื้อฟื้น อย่าทำร้ายใครอีกเลย

ฉันไม่ได้เกลียดคุณเพราะฉันเกลียดคุณไม่สำเร็จสักครั้ง แต่ฉันคงกลับไปหาคุณไม่ได้

ฉันเคยเจ็บปวดเพราะเธอ แต่ฉันไม่อยากให้เธอเจ็บปวดเพราะฉัน ขอให้มันสิ้นสุดกันที

คำสัตย์ที่คุณให้ มันสิ้นสุดลงแล้วที่รัก และฉันก็ไม่อาจเชื่อคุณอีกต่อไป

ไม่ว่าฉันรักคุณแค่ไหน ฉันก็คงไม่กลับไปเดินซ้ำรอยอดีตอีก

ถึงแม้ว่าฉันจะต้องเจ็บเพราะรักคุณอย่างนี้ก็ตาม...

.

สิ่งที่ฉันให้คุณได้.. ก็แค่ความรักความห่วงใย

ในฐานะ "เพื่อน" คนนึงก็เท่านั้นเอง..

2006/Oct/08

ในวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑ ของทุกปีเป็นวันออกพรรษา ซึ่งในทุก ๆ ปีจะเกิดปรากฏการณ์บั้งไฟพญานาคที่แม่น้ำโขง โดยชาวบ้านเชื่อว่าเป็นอิทธิฤทธิ์ของพญานาคซึ่งอาศัยอยู่ภายใต้แม่น้ำโขง ซึ่งกระทำเพื่อถวายนมัสการแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และนักวิทยาศาสตร์ทั้งหลายจากทุกมุมโลกพยายามหาเหตุผลที่ดูเป็นไปได้มาลบล้าง เช่นว่า เกิดจากก๊าซใต้พื้นน้ำ เป็นต้น

อันที่จริงแล้ว ฉันเองก็ยังไม่เคยไปดูบั้งไฟพญานาคกับเขาสักทีเนื่องจากโอกาสไม่เอื้ออำนวย ปีนี้ก็อดอีกเช่นเคย แต่ฉันยังหวังว่าปีหน้าคงจะได้ไปกับเขาบ้างนะคะ

เอาเป็นว่า คืนนี้ฉันจะเอาภาพ "นาค ๆ" ที่หาได้จากในเนตมาฝากก็แล้วกันค่ะ

*****

ภาพวาดบั้งไฟพญานาค

*****

พญานาคอีกเช่นเดียวกัน

*****

เรืออนันตนาคราช เรือพระที่นั่งในรัชกาลปัจจุบัน

*****

การบวชนาค

*****

ส่วนสองภาพนี้คือ"ว่านนาคราช"

หากใครอ่านนิยายเดินป่ามาบ้างก็คงพอจะรู้จักนะคะ

*****

แต่เอ.. นากนี้มันไม่เกี่ยวนี่หว่าคะ - -*

*****

พอเถอะ ๆ ยิ่งเขียนยิ่งมั่ว ของเขามีครูเล่นมากเดี๋ยวฉันจะโดนดีเสียก่อน เอาเป็นว่าอัพพอขำ ๆ ให้ดูกันนะคะ ขอตัวไปก่อนล่ะนะคะ สวัสดีค่ะทุกท่าน ^^



เมยานี
View full profile